เล่าเรื่องสนุกและตื่นเต้น (Fun and xcite)
สืบเนื่องจากมี msn แปลกหน้ามาถามเรื่อง TM เขาเคยฝึกมา 2 ครั้งเมื่อตอนม.ปลาย คิดว่าเธอคงมีอายุพอสมควรตอนนี้ ก็เล่า concept ให้ฟังและแนะนำให้ไปเรียนเอง เพราะทางเราคงสอนไม่ได้ ครูเขามีประสบการณ์เรื่องภาวะทางจิต และ drive ให้ไปใน direction ที่ถูกต้องของการเข้าสู่การพักผ่อนลึก (deep relaxation) และจุดที่เป็นศูนย์รวมพลังงาน ถ้าคุณจะได้ทดลองสัมผัสมันซักครั้ง
เขาถามว่าแล้วจะดียังไง อืม... ผมเล่าเรื่องสนุกและตื่นเต้นให้ฟังตอนจมน้ำที่กะตะ ภูเก็ต 7 ปีที่แล้ว
ทุ่นลอยในทะเลมันไกลมาก เราว่ายอยู่ไกลจากมันพอควร คลื่นแรง คนอื่นขึ้นกันหมดแล้ว เหลือผมกับไอ้อ้อฟ รู้ตัวอีกครั้งหนึ่ง เราอยู่ไกลกว่าทุ่นนั่น น่าจะประมาณเท่ากับทุ่นถึงหาด
ไอ้อ๊อฟเด็กกว่าผม 5 ปีเห็นจะได้ ดูจะเสียขวัญ ไม่พูดจา เอาแต่ว่ายแบบไม่คิดชีวิตเข้าฝั่งไปก่อน ผมอยู่ทีหลังก็รู้สึกตกใจไม่น้อย รู้ตัวอีกทีตัวเองอยู่ท่ามกลางคลื่นสูง คำนวณจากความแรงที่พัดออกมาเลยทุ่นได้เร็วขนาดนั้นก็ไม่คิดว่าจะสามารถว่ายเข้าฝั่งได้แน่นอน
ผมคิดถึงก๊อกสองทันที ถ้าต้องถูกพัดออกไปจะทำอย่างไร มี 2 ทาง ให้พัดไปชนฝั่งอีกด้านหนึ่ง ซึ่งเป็นไปได้ยาก เพราะเป็นทะเลเปิด เห็นเกาะเล็กๆ สัญลักษณ์ของกะตะตรงหน้า กะว่าคงสามารถลอยไปติดเกาะได้ แต่กระนั้นก็มองดูรอบๆ เห็นคนสองคนอยู่ไกลๆ ลิบๆ คนตรงหน้าหาดคงไม่สนใจเรา อืม เรียกเพื่อนคงไม่ได้ยิน หรือถึงได้ยินก็คงไม่กล้าลงมาช่วย สองคนไกลๆ นั่นคงเป็นฝรั่ง เอาล่ะ เสี่ยง ผมว่ายไปอย่างมีความหวัง ให้อยู่ในระยะใกล้ขนาดที่ถ้าเขาหันมา หรือได้ยินเสียงจะเห็นผม และหวังถึงขนาดที่ฝรั่งจะกล้าว่ายมาช่วย
จนเกือบหมดแรง (เผื่อแรงไว้ก๊อกสองแล้ว)ผมตะโกน HELP สุดแรงเกิด เพื่อนก็เริ่มตะโกนให้ช่วย ผมบอกให้ตะโกนHELP ฝรั่งสองคนนั้นเดินมาทางทะเล! นั่นแหละ แต่ก็ยังไม่แน่ว่าจะรอด ระยะทางยังไกลอยู่พอควร เอผมรู้สึกว่าผมว่ายเลยไอ้ออฟมาซักระยะหนึ่ง ฝรั่งตัดสินใจไปช่วยออฟก่อน อาการผมไม่ค่อยดีเลย ถ้าลอยอยู่เฉยๆ มีสิทธิ์โดนพัดออกไปอีก ในที่สุดมือผมก็สัมผัสมือฝรั่ง ผมรอดมาได้ ที่จริงก็ไม่ได้ surprise อะไรมาก ในใจนึงก็รู้สึกโชคดี แต่พอมาคิดๆ ดู ถึงจะเห็นว่าผมอาจจะรอดมาได้ด้วยสมาธิเหมือนกัน ถ้าใจผมแกว่งเหมือนออฟ อาจจะท้อแท้มากๆ อาจจะทำอะไรไม่ถูก อาจจะทำอะไรที่ไม่ make sense ทำไมผมถึงรู้ตัวได้ดีขนาดนั้น ในภาวะวิกฤติขนาดนั้น อืม ....
นอกจากสมาธิแล้วพลังจิตก็ช่วยเยอะเหมือนกัน แต่ผมก็ยังมีจุดอ่อนอยู่ดี หลายๆ ครั้งก็ป่วยโดยไร้สาเหตุหลายวัน บางครั้งก็ไม่มีแรงเอาดื้อๆ ผมคงต้องพัฒนาการคบคุมจิตใจ อย่าลืมว่าจิตใจก็คล้ายๆ ร่างกาย หากคุณสามารถคิดให้เป็นธรรมชาติ มันจะไม่สะสมความเครียด เหมือนคุณจะมีพลังสูง ไม่เครียด และคิดได้เรื่อยๆ อืม นั่นคงเป็นจุดที่แตกต่างระหว่างอัจฉริยะกับคนธรรมดา ระหว่าง Fedex กับ Paradorn


0 Comments:
Post a Comment
Subscribe to Post Comments [Atom]
<< Home